On-Nederlands goede muziek hoor je mensen wel eens zeggen als een nederlandse band een album maakt dat het ook goed in het buitenland zou kunnen doen. Veel logischer is het te zeggen dat we gewoon goede Nederlandse bands hebben. audiotransparent is er zo één. Hun dromerige, gelijknamige debuut uit 2002, vol americana en postrock, mag er wezen. Nu zijn ze terug met Nevland die er in de overtreffende trap overheen gaat. Alles klopt bij de vijf Groningers, van de arrangementen tot en met het artwork.

De rustige muziek wordt door Michel Weber, Chris van der Ploeg, Gijs van Veldhuizen, Andreas Willemse en Bart Looman gemaakt met zang, gitaar, bas, drums, piano, viool, samples en prachtige gastbijdragen op trompet, viool en cello. De sterke productie komt van muzikant/producer Corno Zwetsloot. De landerige songs zijn heerlijk melancholisch en zorgen dikwijls voor bergen kippenvel. Door de combinatie traag en droefgeestig moet je regelmatig denken aan low en de Redhouse Painters, maar ook aan het rustige werk van Mogwai. Het ijle aspect zou niet misstaan bij Sigur Rós. Absoluut hoogtepunt is het 8 minuten durende ‘September Waltz’, waarin de strijkers een grote rol spelen. De melodielijn hier refereert aan het mooiste van Slowdive. maar tussen al die bedachtzame liedjes is eigenlijk geen enkel zwak moment te ontdekken. Ze houden de spanning goed vast door steeds (subtiel) te variëren en raken gevoelige snaren. Het is een wonderschoon najaarsalbum geworden, waar we als Nederland trots op mogen zijn.