Het titelloze debuut van deze Groningse band blonk uit in verstilde songs waarin melancholieke woorden en traag voortslepende klanken als een organisch geheel uw trommelvliezen opzochten. Die liedjes bleken meer dan goed genoeg om als voorprogramma van ondermeer tindersticks te fungeren. Twee jaar en een paar bezettingswisselingen later is het geluid van de groep nog verder uitgekristalliseerd.

De thuis opgenomen track draw yourself a tree is het adembenemend kale nummer dat My Morning Jacket na zijn meesterlijke debuut niet meer kon maken. zo minimaal en toch zo intens. In niets doet dit kwartet Hollands aan. Het gevoel dat de songs en de ijle productie van Corno Zwetsloot oproepen, doet me beurtelings aan de intensiteit en warmte van low, 16 Horsepower en Sigur Rós denken. Niet omdat de songs daarop lijken, maar omdat de groep een sfeer creëert met ontroerende woorden en akkoorden in herfstkleuren. Slowcore met gitaar, viool, cello en trompet, die snappen wanneer ze moeten schitteren of zwijgen. Laten we ook de meeslepende melodieën niet vergeten. want een mooier liedje dan September Waltz moet dit jaar in Nederland nog geschreven worden. voorlopig gaat er weer niets boven groningen..