Door: Eric Rijlaarsdam
De Groningse band audiotransparent debuteert in 2003 met een titelloos album en gaat direct daarna op tournee met de Britse band Tindersticks. In 2005 verschijnt het tweede album, getiteld ‘Nevland’. Hierna geeft de band optredens in Canada, Duitsland en Scandinavië en worden de Groningers opgepikt door de legendarische dj John Peel. Inmiddels zijn we vier jaar verder en verschijnt het derde album, dat de titel ‘Chekhov Guns’ heeft meegekregen. Deze titel verwijst naar de Russische schrijver Tsjechov. Deze zei ooit dat een geweer dat in het eerste bedrijf aan de muur hangt, in het vijfde bedrijf af moet gaan. audiotransparent wil na deze knal de scherven weer aan elkaar lijmen.
De heren hebben dik twee jaar in een volledig analoge studio aan ‘Chekhov Guns’ gesleuteld. In deze periode gebeurde er van alles in de privélevens van de bandleden en dit had uiteraard zijn uitwerking op de songs. Verder maakten de muzikanten geregeld ruzie. Niet alleen met elkaar, maar ook met producer Corno Zwetsloot. Uiteindelijk kwam het gelukkig allemaal goed en het resultaat ligt nu voor ons.
Op ‘Chekhov Guns’ heeft audiotransparent onder invloed van bands als The Notwist en Animal Collective veel elektronica in de muziek verwerkt. Veel van de songs op het album hebben een elektronische ondergrond. Zo bevat de mooie, rustige albumopener ‘Prison Yell’ allerlei gekraak en een elektronische beat. Ook in het vrij rustige ‘…And Never The Twine Shall Meet’ horen we een voorzichtige drumcomputer en in het wat stevigere ‘Welcome Closer’ is deze zelfs zeer prominent aanwezig. Naast deze met elektronica doorspekte songs bevat ‘Chekhov Guns’ ook een aantal wat meer traditionele popliedjes, zoals het mooie ‘You Are A Movie’. Ook ‘Best Laid Plans’ en ‘Really White Smile’ zijn goede songs met een mooie melodie en niet al te veel fratsen. audiotransparent doet hier wel wat denken aan de band Solo, maar dan net een tandje minder braaf.
De beste songs op ‘Chekhov Guns’ zijn echter toch de wat stevigere. ‘Castles’ heeft vrij harde coupletten en een mooi rustig refrein. Het met flink wat elektronica opgesierde nummer klinkt vrij bozig, maar gaat dan ook over een scheiding. In ‘Under Water (The Car Crash Song)’ is de muziek gruizig, maar hier overheen zit dan weer heel heldere zang. Het meest opvallende nummer op het album is de afsluiter ‘Never Let Her Slip Away’. Deze cover van Andrew Gold past op zich goed bij het eigen werk van audiotransparent, maar het nadeel van afsluiten met zo’n bekend liedje is dat de rest van de songs hierdoor een beetje ondersneeuwt. Na het luisteren van ‘Chekhov Guns’ zit je de rest van de dag met ‘Never Let Her Slip Away’ in je hoofd en niet met bijvoorbeeld het mooie refrein van ‘Castles’. En dat is eigenlijk zonde. De eigen nummers van audiotransparent zijn misschien wel wat minder catchy dan de song van Adrew Gold, maar zeker net zo mooi. ‘Chekhov Guns’ is namelijk in één woord een prachtplaat.
